Το κίνημα των πάρκων

Το κίνημα των πάρκων

Ψάχνοντας στοιχεία για τη διπλωματική μου εργασία συνάντησα στη βιβλιογραφία αναφορές για το λεγόμενο «Κίνημα των πάρκων». Ξεκίνησα, λοιπόν, να διαβάζω για να καταλήξω στο συμπέρασμα ότι η ιστορία, τα λάθη, τα «θέλω» μας, κάνουν κύκλο.

Αφού, λοιπόν, δώσαμε σε αντιπαροχή τη μονοκατοικία για να  πάρουμε διαμέρισμα σε πολυκατοικία, μπαζώσαμε ρέματα, ανακαλύψαμε “παραθυράκια” για να χτίσουμε σε δασικές εκτάσεις, τσιμεντώσαμε πλατείες για να παρκάρουμε αυτοκίνητα, τώρα αναζητούμε την επιστροφή στα προηγούμενα, προσπαθώντας να διεκδικήσουμε τον ελεύθερο αστικό χώρο και να εξασφαλίσουμε πράσινα κομμάτια γης μέσα σε γκρίζες πόλεις, που ΞΑΦΝΙΚΑ έγιναν αφιλόξενες. Γιατί μπορεί να καταπατήσαμε εκτάσεις, αλλά τώρα αναρωτιόμαστε πού θα παίζουν τα παιδιά μας και κατηγορούμε το κράτος, που δε μετατρέπει το παλιό αεροδρόμιο σε μητροπολιτικό πάρκο.

Ωστόσο, η κίνηση της διεκδίκησης του ανοιχτού χώρου δεν είναι κάτι καινούριο. Στα μέσα του 19ου αιώνα ξεπήδησε στις Ηνωμένες Πολιτείες το λεγόμενο «Κίνημα των πάρκων», που σκοπό είχε να εκφράσει την ανάγκη βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης στις πυκνοκατοικημένες, βιομηχανικές πόλεις. Εμπνευστής του κινήματος υπήρξε ο Fr.L. Olmsted και το πιο διάσημο δημιούργημα αυτού, το Central Park της Νέας Υόρκης. Αποτέλεσμα του κινήματος ήταν η δημιουργία μεγάλων χώρων πράσινου στο εσωτερικό των πόλεων και η ανάδειξη των πολλαπλών ωφελειών τους για τους κατοίκους μιας πόλης.

Αν, λοιπόν, τότε ήταν δυνατή η αλλαγή, γιατί σήμερα φαντάζει τόσο δύσκολη. Τι λείπει; Η θέληση ή η μπόρεση; Και αν δεν διαθέτουμε χρήματα ή χώρο για νέα πράγματα, τότε γιατί αδιαφορούμε για αυτά που ήδη έχουμε.

Submit a Comment