Ένα μικρό… μεγάλο πρόβλημα

Αν υπάρχει ένας ήχος μηχανής, που να είναι ελκυστικός ακόμα και το πρωί, αυτός δεν είναι άλλος από τον ήχο της μηχανής espresso, που χρησιμοποιούν οι αγαπητοί George (Clooney) και Jean (Dujardin). Ποτέ πριν κάτι τόσο μικρό και θορυβώδες δεν έκρυβε τόση απόλαυση!

Πίσω, όμως, από την γοητεία των αρωμάτων, των γεύσεων και των εικόνων, που συντροφεύουν τις πολυαγαπημένες κάψουλες με τον espresso ή τον cappuccino μας υπάρχουν μερικά σκοτεινά μυστικά. Ποια είναι αυτά;

Σύμφωνα με έρευνα από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, ο καφές που φτιάχνουν οι μηχανές espresso με κάψουλες περιέχει υψηλότερες συγκεντρώσεις φουρανίου* σε σχέση με αυτόν που φτιάχνουν οι ταπεινές καφετιέρες (αν και πάντα εντός των τιμών που θεωρούνται ασφαλείς για την υγεία μας). Πιο συγκεκριμένα, στον καφέ espresso εντοπίζονται υψηλότερες συγκεντρώσεις φουρανίου (43-146 ng/ml) σε σύγκριση με τον καφέ φίλτρου (20-78 ng/ml), ενώ τα επίπεδα ήταν χαμηλότερα στον στιγμιαίο καφέ (12-35 ng/ml). Η διαφορά οφείλεται πρώτον στο ότι οι ερμητικά κλειστές κάψουλες καφέ δεν επιτρέπουν στο πτητικό φουράνιο να εκλυθεί στο περιβάλλον και δεύτερον στο ότι το ζεστό νερό που πέφτει με πίεση παρασύρει μαζί του μεγαλύτερες ποσότητες από τη συγκεκριμένη ουσία. Πάντως, όσο περισσότερο ο καφές εκτίθεται στον αέρα, π.χ. μέσα στην κούπα μας, τόσο περισσότερο εξατμίζεται το φουράνιο.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι πρόκειται για ένα ακριβό -στη συντήρησή του- χόμπι. Μάλιστα, ακόμα και ο ίδιος ο δημιουργός της κάψουλας καφέ, John Sylvan, έχει δηλώσει ότι δεν διαθέτει τέτοια μηχανή, γιατί από τη μία είναι πολύ ακριβή στην χρήση της (μία συσκευασία με 10 κάψουλες μπορεί να κοστίζει από 2,9 ευρώ) και γιατί τελικά το να φτιάξει κάποιος καφέ στην κλασική μηχανή δεν είναι και τόσο δύσκολο.

Τέλος, τα μικρά αυτά κουτάκια φαίνεται να αποτελούν πηγή ρύπανσης (μπορεί όχι την μεγαλύτερη, αλλά αποτελούν!), αφού κάθε μέρα σε όλο τον κόσμο χιλιάδες τέτοια μικρά πλαστικά καταλήγουν στα σκουπίδια. Αν και στις περισσότερες μάρκες τα μεμονωμένα μέρη ανακυκλώνονται (πλαστικό, φίλτρο) ή κομποστοποιούνται (καφές), δεν ξέρω ποιος από εμάς –που επιλέγουμε τις μηχανές αυτές για ευκολία- θα κάτσει να τα ξεχωρίσει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, επειδή είναι μικρά σε μέγεθος εύκολα ξεφεύγουν κατά τη διαδικασία διαχωρισμού στα εργοστάσια ανακύκλωσης.

Τι μπορούμε να κάνουμε;
Για αρχή μπορούμε να προμηθευτούμε επαναχρησιμοποιούμενες κάψουλες. Μια γρήγορα αναζήτηση στο διαδίκτυο αρκεί για να βρoύμε τις κατάλληλες για την μηχανή μας.
Αν θέλουμε να πάμε ένα βήμα παραπέρα, μπορούμε να μαζεύουμε τις χρησιμοποιημένες κάψουλες σε ένα δίχτυ, να τις αφήνουμε σε ανοιχτό χώρο να στεγνώσουν και έπειτα να ανοίγουμε το πάνω μέρος και να αδειάζουμε τα υπολείμματα καφέ στον κάδο κομποστοποίησης ή στα φυτά μας.
Οι πιο δημιουργικοί μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις κάψουλες (καθαρισμένες!) για να περάσουμε ώρες δημιουργικής απασχόλησης! Δείτε πως εδώ.

*Η συγκεκριμένη ουσία έχει κερδίσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων, λόγω των καρκινογόνων επιδράσεων που έχει σε ζώα. Μάλιστα, η Διεθνής Υπηρεσία για την Έρευνα στον Καρκίνο (IARC) το έχει συμπεριλάβει στη λίστα με τα πιθανά καρκινογόνα για τον άνθρωπο. Η ουσία σχηματίζεται όταν τρόφιμα και ποτά υποβάλλονται σε θερμική επεξεργασία και αποτελεί προϊόν της χημικής αντίδρασης, που λαμβάνει χώρα μεταξύ υδατανθράκων, ακόρεστων λιπαρών οξέων και ασκορβικού οξέος ή των παραγώγων τους.

** «Kill the K-Cup before it kills our planet». Ένα clip επιστημονικής φαντασίας για την περιβαλλοντική καταστροφή, που προκαλούν οι αγαπημένες μας κάψουλες καφέ.

Submit a Comment